Meditatie

Zodra we aangeraakt zijn en de eerste stap op de mystieke weg zetten, vormt meditatie de centrale oefening. Meditatie betekent ‘aandacht’ en ‘aanwezig zijn’. ‘Aandacht’ maakt ons ontvankelijk. Door aandachtig te zijn worden we bewust van wat er in ons leven gebeurt. We ontdekken hoe automatisch we leven en afgeleid worden. We beseffen hoe gedachten en gevoelens ons leven beheersen. We worden geleefd. Zie hoe dit werkt, elke dag opnieuw. Zie werkelijk wie we zijn en hoe we handelen. Tegelijkertijd dienen we deze bewuste ervaring in evenwicht te brengen. Dit noemen we ‘aanwezig zijn’. ‘Aanwezig zijn’ betekent leren in ons lichaam te wonen en je echt thuis voelen; de wereld ervaren, in het ‘hier en nu’, zonder dat we meegesleurd worden. We blijven in onze eigen kracht: een ervaring van geworteld zijn, een gevoel van stabiliteit en niet meer in bezit genomen door de constante stroom van denken en voelen. We leren onze krampachtige houding van vastgrijpen en vasthouden los te laten en oefenen in non-identificatie: we raken niet meer geïdentificeerd met onze egocentrische levenshouding en de zuigkracht van de wereld.

Vanuit de basishouding van ‘aandacht en aanwezig zijn’ kunnen we stap voor stap de meditatie verdiepen. We openen onze aandacht en bemerken meer en meer dat ons lichaam als een ruimte verschijnt. We ervaren een open doorschijnende ruimte, niet meer vastzittend in een egocentrisch beeld van onszelf en ons lichaam. We zijn open en ontvankelijk naar de wereld en tegelijkertijd aanwezig in de kracht van de ruimte-die-we-zijn. Vervolgens blijkt dat deze ruimte een middelpunt heeft, het mystieke hart, het centrum van ons wezen. Het mystieke hart vormt de innerlijke woonplaats van de Ziel. Door steeds vanuit het mystieke hart aandachtig te zijn, kunnen werkelijk de Ziel tot ontplooiing brengen en ons meer en meer laten inspireren door de Goddelijke Tegenwoordigheid, de eeuwige Bron van liefde, compassie en wijsheid.

De oefeningen van aandacht, aanwezig zijn, ruimte en het mystieke hart kunnen zich echter niet beperken tot het mediteren in stilte en afzondering op een rustige plek in je huis. Als we opstaan en onze stille plek verlaten, stappen we in de dagelijkse werkelijkheid. We worden dan geconfronteerd met chaos, ellende, schoonheid, liefde enz. Hoe zullen we handelen, wat gaan we doen?

Meditatie is een continue proces. Als we ‘s ochtends opstaan en ‘s avonds weer naar bed gaan. Als we onder de douche stappen, ons aankleden, tandenpoetsen en op een open en heldere wijze de dag proberen te beginnen. We oefenen meditatie als we boodschappen doen, lekker eten klaar maken en de afwas volbrengen. Ieder moment in het leven is eigenlijk een wonder.

Meditatie is een onophoudelijk proces en doorsnijdt alle grenzen. Of we nu koken, afwassen, lopen of autorijden, ons leven is een kunstwerk. Bepaalde geluiden, zoals het rinkelen van een telefoon, kunnen ons meestal hinderen. Maar in plaats van geïrriteerd te raken door het geluid en automatisch in te gaan op allerlei associaties die naar boven komen, kunnen we proberen het geluid ruimte te geven en werkelijk te luisteren, rustig naar de telefoon te lopen en bewust te ademen. Kortom je niet door de telefoon van de wijs te laten brengen, maar aandachtig de gebeurtenis te gemoed te treden.

Dit geldt ook als we in contact staan met het absurde en negatieve in het leven. Gevestigd vanuit de krachtige basis van meditatie kunnen we betrokken zijn en tegelijkertijd onbevangen in contact staan met verleidingen, met geweld, met de vergankelijkheid van het leven en met oneindig veel bijzondere, eigenwijze, gewone of hartverscheurende zaken.

We bezitten zodoende de mogelijkheid ons werkelijk open te stellen voor de Oerbron. We maken ‘ruimte’ en onze ervaring wordt meer en meer doorschijnend. Tegelijkertijd blijven we ‘aanwezig’ en laten ons niet meesleuren. Zodoende kunnen we de zuigkracht en gehechtheid van het leven neutraliseren. We kunnen volledig en helder het leven aanschouwen zoals het werkelijk verschijnt en meegaan met de beweging van de Goddelijke Adem, zonder vast te grijpen, zonder te oordelen.

~Kees Voorhoeve

Uit: Stadia van Regeneratie