Als niets meer werkt

Zoveel zuigkracht van de aarde. Zoveel prikkeling van de hel. Wat kan ik doen?
Ik zie dat het weerstand is. Ik wil de donkere kant niet toelaten. Ik wil geen teleurstelling. Ik wil geen rot gevoel. Ik wil juist de zaak snel transformeren en meteen in evenwicht komen, maar dat lukt niet. Niks helpt.

Ik denk aan de zen-koan van de filosoof Shin'ichi Hisamatsu:
Precies hier en nu, als niets meer werkt, wat ga je dan doen !

Ik begin steeds meer te voelen dat ik vastloop, er is geen uitweg. Ik blijf vast geplakt aan de zoetheid van illusies omdat ik daar van hou. Ik kies dus eigenwijs voor de uiterlijke mens. Want iets in mij moet blijven genieten. Ik voel mij als de rijke jongeling. Ik wil mijn verzameling van interessante onware dingetjes niet opgeven. Zo word ik steeds heftiger heen en weer geslingerd. Er is een duidelijk verlangen om los te laten, vol overgave, maar vervolgens blijf ik hangen in de wereld: 'mijn wil' kiest steeds voor het zintuiglijke genot van de uiterlijke mens.

You have tried it the hard way.
Now try it the heart's way,
the effortless way.

~Mooji

Dus, wat ga je dan doen?
Relaxed, zonder inspanning, alles laten.
Het hart, transparant, helder en open.
Overgave aan de Essentie, aan Boeddha-Christus.
Vol devotie en vertrouwen, even helemaal niets !!!
En dan .... direct 'naakt zien' zo als het leven stroomt.
Levend vanuit Open Gewaarzijn.

~K